وقتی احساس شه که یه چیزی به وفور در اختیاره ارزش حقیقش درک نمیشه و بهبود موضوعات دیگه ای که به نظر مهم تر میان در اولویت قرار میگیره... اونقدر مشکل هست که این چیزا در برابرش هیچه!

ای بابا! چه بد...ولی ببين، علی جان، هر جای دنيا يه مشکلی داره ها!
بعدشم حالا کلاس رو ميشه جبران کرد يه جوری، اما جون آدم رو نه...همين که
سلامت هستی از همه چی مهم تره! فراموش نکن هيچ وقت
ولی خوب، ایران در کل مشکل زياد تر داره تا هر جا ديگه :) و اینم بگم که
این روز ها بايد خيلی آدم مواظب باشه وقتی سوار هواپيما ميشه و ميره سفر
اصلاً هيچی ديگه مثل قبل امن نيست، البته کی اصلاً چيزی توی این دنيا امن بود، که حالا نباشه؟! :(

اينجا چيزي كه مهمه امام زمانه نه خود زمان!

كامنت گذاري به شيوه ي خودت :
همينه ديگه... انتظار چيز ديگه اي داشتي؟

آخي!....واقعا كاشكي يكي اينجا مساله زمان رو درك مي كرد!

ببين علي اين مشكل از هواپينا نيست كه كلاس تعطيل ميشه . مشكل از استاد هست . چون استاد نيومده ....
شما نميتوني به اين دليل كه دير رسيدي سر كلاس همكاران من مورد چي چي قرار بدي .
ببين عزيزم شما بايد زودتر راه بيفتي يا شب قبلش بري شيراز .
چون امثال من در مقابل جون ادما مسئول هستيم . نمي تونيم كه همينجوري هواپيما رو بفرستيم رو هوا به اميد كي ؟ به اميد امام زمان به خاطر زمان ؟
ما تا قبل از اينكه از سلامت هواپيما مطمئن نشديم نميتونيم اجازه پرواز بديم بهش .
ببين علي جان تو مثل پسر من هستي . و اگر پسر خودمم بود همين حرف رو بهش مي زدم . :دي

جالب بود...
وبلاگتو میگم...
یه نگاه کلی که بهش انداختم ازت خوشم اومد...
وبلاگت می تونست خیلی قشنگتر از اینا باشه...در آینده لینکت می کنم.
بای

Every year is getting shorter, never seem to find the time
Plans that either come to naught
or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desperation is the English way
The time is gone the song is over
thought I'd something more to say.