نميدونم تاحالا لذت سوار شدن تو تاکسي هاي خطي متروي ميرداماد به ونک رو تجربه کردين يا نه.
من چند باري هست که مدل جديدشون رو دارم تجربه ميکنم. اونم به اين شکل که کل اتوبان رو دنده عقب ميان تا برسن به ميدون ونک!
ايده اي که فقط از مغزهاي يه ايراني ميتونه بيرون بزنه.
مطمئننا صداي بوق ماشين ها و ترمزهاي ناگهاني، جايگزين خوبي براي صداي ضبط ماشين خواهد بود:)
:)
Posted by: mehran at November 22, 2005 10:23 PMتازه به نسبت 10 سال پيش خيلي بهتر شده! البته اين يه مقدار خوبيش بر ميگرده به اين كه خيلياشون حتي هنوز نميدونن كه اين كارا چه قدر وحشتناكه! فقط در سطحه يه خلاف كوچولو ميدونن!
Posted by: goli at November 23, 2005 06:05 AMهاها :)
ايراني ها خيلييييييييييييييييي باحالن :))))
هميشه به صلاحديد خودشون هركاري ميخوان ميكنن :))))))))))))))))))
تازه كجاشو ديدي ؟
باحال تر هم ميشن :)
:)) خوبه مگه بده؟؟؟:)))))
Posted by: golnaz at November 24, 2005 05:40 AM:))
:(
آقا اما جدن خیلی این کارشون مفیده! من قبلنا که با مترو می رفتم می اومدم، کلی سرعتم با این کارشون زیاد میشد!
Posted by: نیوشا at November 24, 2005 12:58 PMاي نَوَفهمه!!!!!
Posted by: امیر مسعود at November 25, 2005 11:49 PMسلام.سخت در اينترنت دنبال شعر موسيقي فيلم a walk to remember بودم كه با وبلاگ شما روبرو شدم .وبلاگ زيبايي داريد بهتون تبريك ميگم.نميدونم اين فيلم ديديد يا نه ولي در يكي از سكانساي فيلم (صحنه ي تئاتر)هنرپيشه ي زن فيلم (mandy moore) آهنگ زيبايي اجرا ميكنه . اگر ميتونيد به من كمك كنيد با من تماس بگيريد.ممنون.bye.
ye ghadam rah ro khob piyade biya!
Posted by: saleh at December 6, 2005 09:52 PM