فقط آرزوي صبر!

می دوني تا زمانيكه بخوايم بشينيم و از همديگه انتقاد كنيم همين وضعيت باقي مي مونه.بايد به جاي پریدن به همدیگه یه ذره تلاش کنیم!
كي مي تونه جز من و تو ...

ماها ديگه عادت كرديم؛ شما هم عادت مي كنيد. اگر سالي يكدفعه از اين اتفاق ها نيفته بايد چي كار كنيم.
نه نمي شه بايد اتفاق بيفته؛ اينجا ايرانه و آقايون تنها فكرشون جيب هاي گشادشونه نه زندگي ملت.

با همين عادت كردنهاي ماست كه هيچ اتفاقي تا ابد نميفته و اينا هر روز پر رو تر ميشن و جيباشون گشادتر ... !

:((

همین منو شماییم که مسئولین این مملکت می‌شیم! با یک سری درجات بالا و پایین! از چه انتقاد می‌کنیم که ریشه را باید در خود بجوییم!

تکبیر!
ولی جدی!
==================
پاسخ:
با نظرت كاملا موافقم! اما خب از اونجايي كه اكثرهم لايعقلون بهتر از اين نميشه انتظار داشت!!

يادشان گرامي باد ...