
 

وقتي فکرشو ميکنم که اين همه کار و درس رو چه جوري بايد تمومشون کنم فقط يه علامت سوال گنده مياد جلو چشمم!
تو يه مسيري افتادم که نه ميتونم عقب برم نه جلو:(
عقب و جلو نداره كه! فقط از بين خطوط برو! :))
Posted by: bahar at September 29, 2004 01:55 PMآه منم همينطور): منم اصلا نميدونم چه جوري كلاس ها و مدرسه و درس و... با هم برم و بخونم.( زندگي پستي بلندي داره((: )
Posted by: goli at September 29, 2004 03:54 PMAli jan, mifahmam chi migi! Koli barat sakht benazar miad, amma hamishe bedoon ke agar be khodet begi ke mitooni in hame kar o dars ro anjam bedi va movafagh beshi be khoda mishi! Agar ham har joor komaki ehtiaj dari, man hamishe hastam va midooni :D Hamishe be hamechi az tarafe mosbat negah kon Ali, omidvaram mesle hamishe koli movafagh bashi!
Posted by: Melody at September 29, 2004 10:30 PMعلي همش بالاخره تموم ميشهسخت نگير...
Posted by: Harry Potter at September 29, 2004 10:59 PMتوكل كن و فقط برو جلو.... يا علي
Posted by: امیرمسعود at September 30, 2004 01:26 AMمي توني بادبانها رو بكشي بالا و عرشه رو خالي از ناخدا كني ! بعد منتظر يه باد موافق شي . خودش مي بردتت ............. نا كجا آباد هم مي تونه جاي خوبي باشه :))
Posted by: parham at September 30, 2004 01:53 AMمنم با مسعود موافقم .... يه وقتايي وقتي همه چيز رو ميدي دست خودش همه چيز درست و درمئون ميشه
اما اگر فكر كني كه تنهايي هيچ چيزي درست جلو نميره
آي گفتي!!! ولي همينه ديگه خودش درست مي شه... خدا هم حتما كمكت مي كنه:)
Posted by: neda at September 30, 2004 10:25 PMعكسي كه زدي خيلي با متنت تناسب دارد. گاهي اينقدر ادم گرفتار مي شه كه نمي تونه اصلا از جايش تكون بخوره ولي عيب نداره گاهي پرواز تنها چاره است به اينده فكر كن به افقهاي دور.
Posted by: melika at October 5, 2004 02:13 PM